Fjármálalæsi hlýtur að snúast um það að hafa skilning á fjármálum í daglega lífinu, við hagstjórn heimilisins.
Til þess að hafa skilning á fjármálum er nauðsynlegt að átta sig vel á hvaða þýðingu alls konar ákvarðanir hafa varðandi fjármál. Til dæmis hefur það kostnað í för með sér að taka lán. Mismunandi lánskjör geta haft mikil áhrif.
Það þarf líka að hafa yfirsýn yfir samspil kostnaðar og tekna í daglega lífinu, að kunna að skipuleggja lífið miðað við það fjárhagslega svigrúm sem maður hefur.
Í stuttu máli hlýtur fjármálalæsi að snúast um ákveðið raunsæi: Að kunna að taka allt með í reikninginn. Það er dálítill galdur.
Svo hlýtur fjármálalæsi líka að snúast um það að botna eitthvað í helstu hugtökum sem eru notuð í tengslum við fjármál. Það er oft erfitt, því ný hugtök eiga það til að dúkka upp, sem virðast flókin.
Það tók mig sjálfan til dæmis nokkrar vikur að átta mig á hvað skuldatryggingaálag er, en sem betur fer þarf maður ekki að beita því mikið við fjármál heimilisins. Það varðar meira þjóðina. Fjármálalæsi í þjóðarbúskapnum er þó ekki síður mikilvægt.
Af hverju er mikilvægt að fólk temji sér góðan skilning á fjármálum?
Ef fólk hefur góðan skilning á fjármálum er líklegra að það taki góðar ákvarðanir í tengslum við fjármál. Lærdómurinn sem við þurfum að draga af hruninu er meðal annars sá að of margir tóku óskynsamlegar ákvarðanir í fjármálum, einhverra hluta vegna. Lán voru freistandi. Þeim var haldið að fólki.
Kannski var það skortur á fjármálalæsi sem gerði það að verkum að margir brugðust ekki við með nógu gagnrýnum hætti þegar kostaboðin buðust.

